Verhuisd zonder dozen te pakken — en wat dat met water te maken heeft
Sinds kort zijn we officieel verhuisd. Niet fysiek – onze gîte staat nog altijd op exact dezelfde plek, aan het eind van hetzelfde rustige straatje aan de rand van het bos.
Maar toch is ons adres veranderd: we wonen niet langer aan de Rue du Fourneau St. Michel 60, maar aan de Impasse du Réservoir 5.
Verhuisd dus, zonder ook maar iets aan onze huisraad te verplaatsen.
Een paar maanden geleden stuurde de gemeente Saint-Hubert een brief naar de inwoners van Awenne met de vraag of we suggesties hadden voor nieuwe straatnamen. Het ging om enkele kleinere wegen die tot dan toe onder een groter hoofdadres vielen.
Daarna hoorden we er niets meer van — tot plots onze pakjes niet meer toekwamen. En jawel: aan het begin van het pad stond ineens een nieuw straatnaambord. Enkele dagen later volgde een uitnodiging om onze identiteitskaarten te laten aanpassen naar het nieuwe adres.
Impasse du Réservoir… op zich een treffende naam.
Onze straat is een doodlopend zijweggetje (impasse) van de Rue du Fourneau Saint-Michel, en wie iets verder wandelt, stoot inderdaad op het drinkwaterreservoir van het dorp, een soort begroeid heuveltje met een stenen ingang vlak voor de ingang van het bos.
Veel wandelaars denken waarschijnlijk dat het een oude bunker is, maar binnen bevindt zich een groot bassin waar water wordt opgeslagen en gezuiverd, waarna het zijn weg vindt naar de huizen in het dorp.
Water als rode draad
Water speelt al lang een belangrijke rol in Awenne.
In het midden van de 19de eeuw werd het dorp voorzien van zeven mooie, gietijzeren fonteinen, bedoeld om het bluswater voor de frequente dorpsbranden snel beschikbaar te hebben, én om de bewoners van vers water te voorzien.
Vandaag kan je via een kort wandeltraject, dat start aan de kerk, langs al die fonteinen wandelen.
Het enige hotel-restaurant dat ons dorp rijk is, is er onrechtstreeks naar genoemd, La Fontaine du Sabotier. Helaas stroomt er momenteel geen water meer uit de fonteinen: ze zijn verouderd en dringend aan restauratie toe. Gelukkig zetten enkele geëngageerde dorpsbewoners zich in om dit erfgoed nieuw leven in te blazen.
Saint-Hubert: fier op zijn eigen water
Ook op gemeentelijk niveau speelt water een bijzondere rol. Saint-Hubert is een van de weinige gemeenten in Wallonië die zelf instaat voor de productie van drinkwater, en dus niet is aangesloten bij een intercommunale zoals SWDE.
Dat brengt hogere kosten met zich mee – voor onderhoud, infrastructuur en kwaliteitscontrole – maar de inwoners zijn trots op dat lokale beheer. Toen enkele jaren geleden werd voorgesteld om het beheer toch uit te besteden, werd de bevolking bevraagd. De meerderheid stemde tegen.
Dus engageert het gemeentebestuur zich om de nodige kosten zélf te dragen. Een keuze waar we dankbaar voor zijn.
Tot slot
Wie had gedacht dat een nieuwe straatnaam ons zou doen stilstaan bij de waarde van drinkbaar water – en de rol die het speelt, vroeger én nu, in Awenne en Saint-Hubert?
En wie bij ons verblijft, wandelt zo van aan de gîte naar dat mysterieuze heuveltje aan de bosrand. Geen bunker dus, maar het hart van de watercirculatie in het dorp.